Een zware week waar niet gewerkt werd.

Maandag was toen eindelijk de dag: Ik had mijn ontslag ingegeven.

Ik kwam nog maar binnen met het witte blad en ze wist het al…. ‘Oh, nee, jij toch niet?’ Ik heb er misschien maar 10 minuten gezeten en al mijn redenen gezegd. Ze vroeg nog: “Is er iets dat ik kan doen waardoor ik het kan veranderen”, maar ik moest haar het antwoord schuldig blijven. Geen opslag zou het nog beter kunnen maken. (en echt veel opslag kan ik toch niet vragen). “Of een andere desk?” Ook niet…

De dag erna kreeg ik nog een mailtje voor een meeting: deze keer met manager van JnJ, kelly en de baas van alle call centers. Ze vroeg opnieuw de redenen, maar nu zat de manager er ook bij. Ik kon het hem dan eindelijk eens zeggen wat er mij dwars zat.

Tussen al die redenen sprak ik ook over de vele mensen die vertrekken, en ik wilde dus niet de laatste zijn dat hier nog zit. Allen bekeken ze mij alsof het de eerste keer was dat ze zoiets hadden gehoord. “hoe?? en we hebben nog maar net een paar contracten uitgedeeld? hé catherine (die van kelly). En zij knikte ja.

Ik kon natuurlijk geen namen noemen, maar ik was het zekerder dan zij hoor. Ze verkochten mij zever in pakskes. Ik ken mijn collega’s beter dan hun, en ik was er héél zeker van. Zo is er bv iemand die eind februari vertrekt. (oja, en die is vertrokken begin februari naar BE voor een opleiding. hij komt pas op 26 februari terug). Managers denken nog altijd dat die blijft, terwijl dat die ook al een andere job had gevonden.

En zo zijn er nog een hoop..

Ze wilden dan dat ik misschien eens nadacht om naar een andere desk te gaan. Ik heb tijd tot vrijdag morgen. Na die vergadering had ik direct een gesprek met de manager van de mitsubishi desk. Die desk is het tegengestelde van Johnson en Johnson. Geen druk, niet veel mensen, niet veel telefoontjes en niet technisch. Lijkt voor velen als call center operator een droom, maar niet voor mij. Ik ben naar hier gekomen om ervaring en kennis op te doen. Na 7 maanden heb ik die…

Als ik nu zou veranderen naar de mitsubishi desk, zou mijn informatica kennis in zeker mate zakken en ja… dat vind ik dan persoonlijk zeer slecht. Ik zou wel aan een job geraken hoor, maar ik mag weer beginnen met mijn kennis op te bouwen.

Ik heb er een goeie namiddag over nagedacht en ik heb nu toch wel bijna 100% beslist (had ik sowieso al gedaan voor mijn contract). Ja, ik zou opslag kunnen vragen, en ja, de uren, stress, breaks, … zijn allemaal beter. Maar het blijft een call center en dat ben ik nu wel beu!

De johnson & Johnson desk zal drukker, stressvoller dus slecht aflopen als het zo blijft. Ze hebben mensen nodig, dat zou al de helft verbeteren. En ook feedback van werknemers zou moeten gewaardeerd worden. Als dat er is, dan kan het misschien nog.

België, je mag mij verwachten…

~ door pindonoot op 14 februari 2007.